అతడే కేశవుడు, అతడే నా ప్రభువు!.

 మెరుపు కొరడాలతో నల్లని ఆకాశాన్ని జులిపించి నాపై ప్రేమ వర్షాన్ని కురిపించు. నా పెదవులలో ప్రాణవాయువును నింపు.

బీటలు వారిన నా హృదయంలో మెత్తని మబ్బు తరకను మొలిపించు.

నా ప్రేమకాశాన్ని ఈ మూల నుంచి ఆ మూలకి మేల్కొలుపు.

భరించలేని నిరాశతో ఈ గుండెను రగిలిస్తున్న అగ్నిని నీ ఊపిరితో చల్లార్చు.

తల్లి కన్నీటి చూపు వంటి నీ అనుగ్రహాన్ని నాపై వర్షించు.

నా పూల సజ్జలో పువ్వులన్ని నువ్వు వచ్చే తోవలో అలంకరించి ఉన్నాను. నీకోసం నైవేద్యాన్ని ముందు పెట్టుకుని కాచుకొని కూర్చుని ఉన్నాను. 

నా ఈశ్వర పీఠమెక్కి పూజలు అందుకునే నీకోసం, దీపాలు వెలిగించి ఉన్నాను. 

నిన్ను ఊరేగింప కోరి నా ప్రేమ రథంపై బంగారు కేతనాలు కట్టాను.

వసంత మారుతంలోని పూల తీగ వలె గర్వంగా వికసించి పులకిస్తున్నాను.

నీ ఆకర్షణ యొక్క వైభవాన్ని మనసు నిండా ఊరేగించుకోవాలని నీ రూపు కోసం వెతుకుతూ ఉన్నాను.

సాయం సమయం, తగ్గుతున్న కాంతి లోకి వాలిపోతుంది సూర్యాస్తమయపు కడపటి కాంతిరేఖలు రాత్రిలోకి మాయమవుతున్నాయి.

నక్షత్రం నుంచి నక్షత్రానికి ప్రతిధ్వనించే అతని స్వరమును వింటున్నాను. నా పేరును వింటున్నాను.

సడి లేని అతని అడుగులు నా వైపే వస్తున్నాయి . అతని అడుగుల బరువును నా గుండెపై మోస్తున్నాను. 

చీకటిని తరుముతూ వెలుగును నింపుకొని కాంతిపుంజమై అతని దేహం మెరుస్తోంది. 

నన్ను కలుసుకోవాలని ఏ దూర ఆకాశం నుంచి వస్తున్నాడో... సూర్యుణ్ణి, తారల్ని అందరినీ వదులుకొని వస్తున్నాడు.

తలుపుల్లారా అతన్ని అడ్డగించకండి. నా ద్వారం దగ్గరికి నా ప్రభువు వచ్చినప్పుడు, అతను మాయమయ్యేలోగా... ఒకసారి స్పృశించ నివ్వండి. అతను ఉన్నాడా? లేడా? అని ఆధ్యాంతం నాకు కలిగిన అనుమానాన్ని పాల ద్రోలండి.

Thank you 🙏 🙇‍♀️ 

✍️ Bhagyamati.